افق داشتند . حسب تصريح برخى روايات ، ماه به صورت بدر بود و به هنگام طلوع دو پاره شد و مدتى اندك دوام داشت . سپس به هم آمد . بنابراين وقتى در سرزمين مغرب طلوع كرد ، به هم برآمده بود . « 1 » پيش از اين كه بحث خود را درباره شقّ القمر را به پايان بريم ، مناسب مىدانيم گفتارى مختصر از علّامه سيّد محمّد حسين طباطبائى ( ره ) را در اين باره تقديم خواننده ارجمند داريم . گفتارى اجمالى در مورد شقّ القمر معجزهء شق القمر به دست رسول خدا ( ص ) در مكّه و قبل از هجرت و به پيشنهاد مشركين ، مسأله‌اى است كه مورد قبول همهء مسلمين است و كسى از ايشان در آن ترديد نكرده است . از قرآن كريم آياتى كه به روشنى بر آن دلالت دارد يكى آيهء مورد بحث است كه فرموده : اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ ، وَ إِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَ يَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ . « 2 » ، چون همانطور كه قبلا اشاره كرديم كلمهء « آيت » در آيهء دوم جز اين كه همان باشد كه در جملهء « انشقّ القمر » از آن خبر داده ، با هيچ آيتى ديگر منطبق نيست ، براى اين كه نزديك‌ترين معجزه با نزول آن آيه همان معجزهء شق القمر بوده كه مشركين از آن مانند ساير آيات اعراض كردند و گفتند : سحرى است مستمر . و اما از حديث بايد دانست كه روايات بىشمارى بر آن دلالت دارد كه شيعه و سنّى آن‌ها را نقل كرده‌اند ، و محدثين هر دو طايفه آن‌ها را پذيرفته‌اند . پس هم كتاب بر وقوع چنين معجزه‌اى دلالت دارد و هم سنّت و اما اين كه

--> ( 1 ) . الميزان ، 19 / 65 . ( 2 ) . قمر ( 54 ) : 1 - 2 .